colghado por 06IJ_L ás 02:16 0 ,,,comentarios,,,
23 noviembre, 2023
Acuario again
Nunca contenha sequer um sorriso,
As pessoas são expertas para escondê-los.
Olhar nos olhos para compreender é preciso.
Tantas coisas que perdemos!
Escolhamos ser sinceros, e
Nos que amam, confiar.
Há que ouvir o "pom pom" do peito,
Assim evitas-te enganar.
Mais às vezes não é doado
Empatia sentir, acreditar.
De conseguir, ouça, não engano
O melhor está por chegar.
colghado por 06IJ_L ás 01:53 0 ,,,comentarios,,,
18 noviembre, 2023
Acuario ascendendo a Aries
Muito tempo já passou a chover
tanto, que já nem certeza tenho.
Sinto que passei toda a vida sem ver
a verdadeira cor do ceio.
Hoje a luz é diferente,
as cores semelham más lindas;
ou talvez será coisa de essa amiga,
que eu sinto más viva de repente.
Assim que toca seguir de frente;
Eiquí e agora! Repete o passaro,
esse tolo, maluco, tarado
que só existe na nossa mente.
O meu caminho tornara em mar,
no que deixei-me ir à deriva,
mais num segundo converteu-se em ar
e quase nem vejo o chão daqui de cima.
O que é a velocidade de caída nunca me faltou,
e não sempre fui escasso de medo,
polo que agora com grande impulso vou,,
¿será que eu consego?
colghado por 06IJ_L ás 23:30 0 ,,,comentarios,,,
08 abril, 2023
Tantas páxinas en branco
Cantas encheréi?
A bitácora deste barco
que algún día completaréi.
Nunca se perde quen vai á deriva.
Dis que din, os ventos do anoitecer,
i é pola lúa, miña amiga,
que navego ata o mencer.
Porque é esa voz a que me guía,
e non sei moi ben porqué,
pero eu sego agardando, por se algún día,
unha nereida aparecer.
De alá pra acá,
de acá pra acolá.
Unha viaxe curta,
seica non tal.
Verbas nécias
volven asomar,
traendo lembranzas
dun tempo de atrás.
Era aquela soidade
e aquel soñar
con aquela fantasía
que non quixo rematar.
Porque sego sendo torpe
baixo o radio do seu ollar.
Calo moito, penso dobre;
ténseme que notar.
Hoxe esperto coma dun soño,
sentado no bosque, envolto en névoa.
O que me deixo eiquí é máis ben pouco,
e a caixiña do peito, enchiña lévoa.
Tantas cousas que dicir,
tantas que preguntar,
cantas menos que confesar!
Primeiro, non interrumpir.
Segundo, saber comezar.
Pero hei de seguir o meu percorrido,
aínda falta un chisco para alza-lo vóo.
Eu continuaréi co meu camiño
mentres que o tempo
sopra entre nós.
colghado por 06IJ_L ás 13:09 0 ,,,comentarios,,,
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
