"Stuck" in Bristol

Non sei qué dicirche,
no sei coma excusarme.
Teño moitos medos,
e sequera són quen de contarte.

Teño medo de morrer en vida,
teño medo de faiarte.
Nunca aprendín a ser querida.
Nunca aprendín para amarte.

Quero todo e quero nada,
estou perdido nesta liña,
seica miña ialma está rasgada
e vou,, á deriva.

E non é porque vivira
unha existencia perturbadora,
máis ben é a testa miña
quen nunca está no "agora".

E seica é por iso, que non dou;
nunca chega co que teño.
Déchesme todo e non abondóu.
Non és ti, estou enfermo.